Jakie dane wpisać do kalkulatora grubości PIR?

Zapisz także, czy izolacja ma znajdować się od środka, od zewnątrz lub w istniejącej szczelinie. Dla obliczenia samego przewodzenia w prostym polu kolejność może nie zmienić sumy oporów, ale ma znaczenie dla oceny wilgoci. Kalkulator, który pokazuje wyłącznie U, nie ocenia automatycznie bezpiecznego położenia warstwy.

Wypisz materiały od wnętrza do zewnątrz wraz z grubościami. Uwzględnij mur, tynki, istniejącą izolację i nową warstwę. Nie dopisuj zamkniętej szczeliny powietrznej, jeśli na budowie będzie ona przewiewna. Warstwa niewystępująca w rzeczywistym układzie nie może poprawiać wyniku na ekranie.

Przy płycie zespolonej sprawdź, czy biblioteka zawiera cały wyrób, czy tylko rdzeń. Inaczej łatwo policzyć płytę g-k dwa razy albo pominąć ją całkowicie. Parametry nieznanego materiału oznacz jako niepewne i ustal sposób ich weryfikacji. W starszym budynku lepsze dane wejściowe bywają cenniejsze niż kolejne miejsca po przecinku w wyniku.

Skrót PIR nie oznacza jednej wartości przewodzenia ciepła. Płyty w aluminium i odmiany pod tynk mogą mieć inne dane. Parametr bywa również zależny od zakresu grubości. Odczytaj go dla dokładnie tego wyrobu, który planujesz zastosować, i sprawdź jednostkę W/(mK). Nie kopiuj najniższej liczby z ogólnego opisu materiału.

Uważaj na pola grubości. Jeśli formularz wymaga metrów, 120 mm wpisuje się jako 0,12. Jeżeli wymaga centymetrów, będzie to 12. Po wprowadzeniu danych obejrzyj tabelę podsumowania. Duży błąd grubości często daje wyjątkowo dobry U, który wygląda atrakcyjnie, lecz nie ma związku z zamawianą płytą.

Przyjmijmy uproszczony przykład: opór pozostałej ściany wraz z oporami powierzchniowymi wynosi 0,95 m²K/W. PIR o grubości 120 mm i lambdzie 0,022 W/(mK) daje R około 5,45. Łączny opór wynosi około 6,40, a U około 0,156 W/(m²K). To kontrola arytmetyki przy wskazanych założeniach.

Dla tego samego modelu 100 mm da około 0,182, a 140 mm około 0,137 W/(m²K). Jeżeli program pokazuje radykalnie inne wartości, sprawdź jednostki, opory powierzchniowe oraz dodatkowe korekty. Niewielka różnica może wynikać z innego sposobu obliczeń. Wynik powinien być jednak możliwy do wyjaśnienia, zanim zostanie wykorzystany w projekcie.

Prosty rachunek pola ściany nie obejmuje wszystkich mostków przy oknach, stropach i narożnikach. Łączniki oraz niejednorodne warstwy także mogą wymagać uwzględnienia. Przy ociepleniu od środka konieczna jest ocena wilgotności. Dobra wartość U nie odpowiada na pytanie, czy stary mur będzie mógł wysychać.

Osobno sprawdź przeznaczenie okładziny, wymagania ogniowe i sposób mocowania. Kalkulator nie potwierdza, że dany klej przytrzyma płytę na starym tynku. Nie dobiera też automatycznie całego systemu elewacyjnego. Zestaw brakujących sprawdzeń powinien zostać przekazany projektantowi razem z obliczeniami, a nie odkryty dopiero podczas montażu.

Nadaj każdemu wariantowi krótki opis: rodzaj muru, grubość PIR, okładzina i założony cel. Zapisz dane wejściowe oraz wynik. Dzięki temu po rozmowie ze sprzedawcą będzie wiadomo, czy oferowana płyta odpowiada policzonej. Zmiana lambdy lub dostępnej grubości wymaga aktualizacji zestawienia.

Do porównania dodaj koszt pełnego układu i jego grubość po wykończeniu. W małym pokoju istotne może być miejsce na instalacje, a na elewacji długość parapetów. Ostateczny wybór łączy wynik cieplny z wykonalnym detalem. Sam numer grubości wygenerowany przez formularz nie powinien być jedyną informacją przekazaną wykonawcy.

Warto zapisać także stan wyjściowy bez nowej izolacji. Pozwala to ocenić skalę poprawy oraz zauważyć błąd, jeśli po zwiększeniu oporu wynik nagle się pogarsza. Nazwy plików powinny rozróżniać obliczenia wstępne i wariant przyjęty do projektu.